close
تبلیغات در اینترنت
کلمه به آن کوچکی سرنوشت مرا تغییر داد
جمعه 25 آبان 1397

ADS [A1]
اطلاعات کاربری

عضو شويد

نام کاربری :
رمز عبور :

فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد
کدهای اختصاصی

  • ترجمه متون انگلیسی شما با قیمتی استثنایی کلیک کنید
  •  

     

    کلاس اول  دبستان، یزد بودم
    سال ١٣٤٠، وسطای سال
    اومدیم تهران
    یه مدرسه اسمم را نوشتند،
    شهرستانی بودم،
    لهجه غلیظ یزدی و گیج
    از شهری غریب
    ما کتابمان دارا آذر بود
    ولی تهران آب بابا

    معظلی بود برای من،
    هیچی نمی فهمیدم
    البته تو شهر خودمان هم
    همچین خبری از شاگرد اول بودنم نبود ولی با سختی و بدبختی درسکی میخواندم.
    تو تهران شدم شاگرد تنبل کلاس
    معلم پیر و بیحوصله ای داشتیم
    که شد دشمن قسم خورده من
    هر کس درس نمی خواند میگفت: می خوای بشی فلانی و منظورش من بینوا بودم
    با هزار زحمت رفتم کلاس دوم
    آنجا هم از بخت بد من، این خانم شد معلممان
    همیشه ته کلاس می نشستم و گاهی هم چوبی میخوردم که یادم نرود کی هستم!!

    دیگر خودم هم باورم شده بود که شاگرد تنبلی هستم تا ابد.......

    کلاس سوم یک معلم جوان و زیبا آمد مدرسه مان
    لباسهای قشنگ می پوشید و خلاصه خیلی کار درست بود،
    او را برای کلاس ما گذاشتند،
    من خودم از اول رفتم ته کلاس نشستم. میدانستم جام اونجاست
    Www.smyt5.rozblog.com
    درس داد، مشق گفت که براي فردا بیارین.
    انقدر به دلم نشسته بود که تمیز مشقم را نوشتم
    ولی می دانستم نتیجه تنبل کلاس چیست فرداش که اومد، یک خودنویس خوشگل گرفت دستش و شروع کرد به امضا کردن مشق ها..
    همگی شاخ در آورده بودیم
    آخه مشقامون را یا خط میزدن یا پاره می کردن ،
    وقتي به من رسید با ناامیدی مشقامو نشون دادم،
    دستام می لرزید
    و قلبم به شدت می زد.
    زیر هر مشقی یه چیزی مینوشت ,
    خدایا برا من چی می نویسه؟
    با خطی زیبا نوشت:
    عالی

    باورم نمی شد
    بعد از سه سال این اولین کلمه ای بود که در تشویق من بیان شده بود
    لبخندی زد و رد شد سرم را روی دفترم گذاشتم و گریه کردم به خودم گفتم هرگز نمی گذارم بفهمد من تنبل کلاسم به خودم قول دادم بهترین باشم...
    آن سال با معدل بیست شاگرد اول شدم و همینطور سال های بعد
    همیشه شاگرد اول بودم وقتی کنکور دادم نفر ششم کنکور در کشور شدم و به دانشگاه تهران رفتم

    یک کلمه به آن کوچکی سرنوشت مرا تغییر داد.

    چرا کلمات مثبت و زیبا را از دیگران دریغ می کنیم؟؟؟؟

    خاطره اي از
    پروفسور عليرضا شاه محمدي
    استاد روانشناسي و علوم تربيتي دانشگاه كنت
    انگلستان

     


    نویسنده : سید محمد
    ارسال نظر برای این مطلب

    نام
    ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
    وبسایت
    :) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
    نظر خصوصی
    مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
    کد امنیتیرفرش کد امنیتی
    آمار سایت
    آمار مطالب
    کل مطالب : 19
    کل نظرات : 2
    آمار کاربران
    افراد آنلاین : 1
    تعداد اعضا : 0

    آمار بازدید
    بازدید امروز : 30
    باردید دیروز : 0
    گوگل امروز : 0
    گوگل دیروز : 0
    بازدید هفته : 35
    بازدید ماه : 78
    بازدید سال : 327
    بازدید کلی : 4,237
    خبرنامه
    براي اطلاع از آپدیت شدن سایت در خبرنامه سایت عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود

    جستجو